ΑΠΟΨΕΙΣ

Ελληνικό κρασί και δεινόσαυροι

  20/08/2020

του Κώστα Προβατά dipWSET (The Crunchy Grape)

 

Η διαφορά ανάμεσα στα κρασιά του τρύγου του 2019 και τους δεινόσαυρους είναι ότι οι δεινόσαυροι πρόλαβαν να κυριαρχήσουν στον πλανήτη αυτόν για αρκετά εκατομμύρια χρόνια, ενώ πολλά από  τα κρασιά του ’19 δεν κατάφεραν ακόμα να «εκκολαφθούν» από τις δεξαμενές τους. Ίσως όμως να μοιράζονται και μια ομοιότητα. Αμφότερα απειλήθηκαν από μια εξωτερική απειλή ―αν υιοθετήσουμε την εκδοχή που θέλει τους δεινόσαυρους να εξοντώθηκαν από την πτώση γιγάντιου μετεωρίτη.

 

DinosaurBirds.jpgΌτι πιο κοντινό σε δεινόσαυρο σήμεραΣτην εποχή των δεινοσαύρων

Η αλήθεια είναι ότι οι δεινόσαυροι δεν εξαφανίστηκαν ξαφνικά από προσώπου γης, αλλά μάλλον δεν κατάφεραν όλοι να επιβιώσουν. Η αιτία πίσω από την εξαφάνισή τους, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι πως το περιβάλλον που ζούσαν τα μεγάλα αυτά ερπετά μεταβλήθηκε πιο γρήγορα από το ρυθμό εξέλιξης των περισσοτέρων εξ αυτών. Σε κάθε περίπτωση, η εξαφάνισή τους προήλθε από μια κατάσταση στην οποία οι ίδιοι δεν ρωτήθηκαν ποτέ αν ήθελαν να συμμετάσχουν, πόσο μάλλον να προλάβουν να προετοιμαστούν για αυτήν. Ακριβώς, δηλαδή, όπως συμβαίνει σήμερα με το ελληνικό κρασί.

Με μια πιο ποιητική διάθεση, θα μπορούσε να ειπωθεί πως τα κρασιά του 2019 ξεχωρίζουν για την ραχοκοκαλιά και τη δομή τους, που ανάμεσα σε άλλα τούς προσδίδουν και αντοχή στο χρόνο· όπως ακριβώς τα κόκκαλα των δεινοσαύρων που ανασύρονται. Δυστυχώς, όμως, το ποσοστό του καταναλωτικού κοινού που παλαιώνει κρασιά είναι πολύ μικρό. Ως αιτία αυτού και προς χάριν οικονομίας, ας κρατήσουμε πως το ίδιο το ελληνικό κρασί δεν πόνταρε ποτέ σε αυτήν την προοπτική.

Αντιθέτως, με αφορμή και το «βάλτωμα» της κατανάλωσης κρασιών στα εστιατόρια, οι φωνές που ασκούν κριτική στην απαξίωση, από τη μεριά του ελληνικού κρασιού, στην έννοια της εσοδείας (millésime/vintage) ολοένα και πληθαίνουν. Σήμερα, ειδικά, που το προφίλ της «βαριάς» αξίας που πραγματώνεται με την επίδειξη της ανοιγμένης φιάλης πάνω στο τραπέζι φαίνεται να παρουσιάζει αβαρίες. Το ελληνικό, λοιπόν, κρασί καλείται να λάβει αποφάσεις!

Να αποσαφηνιστεί ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί πως η λήψη μιας οποιασδήποτε απόφασης σήμερα είναι κάτι που μπορεί να γίνει αβίαστα και αψήφιστα.  Γιατί κάθε οινοποιείο καλείται να σταθμίσει τις πιθανότητες τα επόμενα έτη να μοιάζουν με το 2020 ή το έτος αυτό να αποβεί ένα μικρό intermezzo στη ζωή όπως την ξέραμε μέχρι χθες. Σε αυτό το τοπίο, που μοιάζει με κινούμενη άμμο, το επώνυμο ελληνικό κρασί πρέπει να διαλέξει αν θα συνεχίσει να εκπέμπει ως βασικό μήνυμα το πρεστίζ και την πολυτέλεια ή αν θα ενσωματωθεί στις νέες συνήθειες του κόσμου.

 

Νέα εποχή, νέες συνήθειες;

Η καραντίνα και ο μακρός εγκλεισμός είναι αλήθεια ότι συνέβαλαν τα μέγιστα ώστε οι Έλληνες να επανασυστηθούν με την οικιακή συσκευή που ονομάζεται ηλεκτρική κουζίνα. Η σταθερότητα των πωλήσεων στη λιανική δείχνουν ότι οι κατ’ οίκον συνεστιάσεις μάλλον ήρθαν για να μείνουν, ως τρόπος διασκέδασης και κοινωνικής συνεύρεσης. Αν η εν λόγω συνθήκη αποτελέσει κανόνα στο μέλλον, εύλογα εγείρεται το ερώτημα αν το ελληνικό κρασί μπορεί να επιμείνει να εκπέμπει το ίδιο βασικό μήνυμα.

Έτσι, το ελληνικό κρασί αλλά και οι έλληνες οινοποιοί πρέπει να αποφασίσουν αν θέλουν να διατηρήσουν το προφίλ του δεινοσαύρου (βαρύ κι ασήκωτο) ή αν θα επιλέξουν να εξελιχθούν σε κάποια πιο ελαφριά μορφή... πτηνού (όπως έκαναν οι δεινόσαυροι, αυτοί που εξελίχθηκαν και επιβίωσαν). Με άλλα λόγια, αν το ελληνικό κρασί θα αποφασίσει να απευθυνθεί στους έλληνες καταναλωτές με τρόπο που δεν θα κινδυνεύει να ακολουθήσει την τύχη των δεινοσαύρων.

Ακόμα και αν η σημερινή κατάσταση είναι παροδική, το ελληνικό κρασί πρέπει να αντιληφθεί ότι μία νέα εποχή και μία νέα γενιά καταναλωτών έχει ξεκινήσει να ανατέλλει. Η πλειονότητα αυτών των καταναλωτών θέλει να προσεγγίζει το κρασί με τρόπο χαλαρό και άμεσο. Διότι το κρασί αποτελεί για αυτούς τη συγκολλητική ουσία που ενώνει το καλό φαγητό, την καλή παρέα και τη διασκέδαση: μία ακόμα αφορμή για συνεύρεση και όχι άλλη μία ευκαιρία για επίδειξη και κομπασμό.