ΑΠΟΨΕΙΣ

Το φως στο τούνελ είναι ακόμα μακριά

  21/09/2020

του Δημήτρη Κούμανη

 

Hard-Times-Fridayposts2.jpgΟ ρεαλισμός –ενίοτε και ο κυνισμός– χαρακτηρίζεται πεσιμισμός την εποχή των Kardashians. Επειδή, όμως, οι σκεπτόμενοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα όπως είναι και όχι όπως θα ήθελαν να είναι, οι προσεχείς μήνες προβλέπονται ζοφεροί.

Στις αρχές Μαρτίου, όταν εξελίσσονταν σκηνές μαζικής φυγής από τους σταθμούς τρένων και υπεραστικών λεωφορείων της Λομβαρδίας, έστειλα ένα εγκάρδιο μήνυμα ενδιαφέροντος σε μία μιλανέζα φίλη. Ανάμεσα σε άλλα, επειδή εμπιστεύομαι πάντα την κρίση της, μιας κι έχει «βαρύ» μεταπτυχιακό στο Massachusetts Institute of Technology (MIT) και εργασιακή εμπειρία κατά το παρελθόν σε ανώτερη θέση της Goldman Sachs & Co, τη ρώτησα πως βλέπει την κατάσταση.

Η φίλη λοιπόν μου απάντησε: «Dear Dimitri, I think that it will all depend on the extraordinary measures that the central banks will put into place to save the bigger companies and world employment. The world economy will go south in 2020. Debt levels will sour and yields will decrease even further. Very volatile environment. Lots of hedging going on. Better to stay liquid and wait. Not sure there will be a pandemic across Europe» (μετάφραση: «Αγαπητέ Δημήτρη, νομίζω ότι όλα θα εξαρτηθούν από τα έκτακτα μέτρα που θα πάρουν οι κεντρικές τράπεζες για να σώσουν τις μεγαλύτερες εταιρείες και την παγκόσμια απασχόληση. Η παγκόσμια οικονομία θα χειροτερεύσει το 2020. Τα επίπεδα του χρέους θα οξυνθούν και οι αποδόσεις θα μειωθούν ακόμη περισσότερο. Πολύ ευμετάβλητο περιβάλλον και πολλές και συνεχιζόμενες οι αντισταθμίσεις. Καλύτερα να διατηρήσεις την οικονομική ρευστότητά σου και να περιμένεις. Δεν είμαι σίγουρη ότι θα υπάρξει πανδημία σε ολόκληρη την Ευρώπη»).

Σε κάποια έπεσε έξω και σε κάποια μέσα. Μετά από 2-3 εβδομάδες, ξεκίνησε πανευρωπαϊκά το «σενάριο επιστημονικής φαντασίας» που ζήσαμε και οι κεντρικές τράπεζες των κρατών-μελών της Ε.Ε., όντως έριξαν άφθονο χρήμα, κρατώντας έτσι ζωντανές τις θέσεις εργασίας.

Αυτά την περασμένη άνοιξη, τότε δηλαδή που πολλοί –μεταξύ αυτών και ειδικοί της επιστημονικής κοινότητας– πίστευαν ότι η ζέστη θα περιορίσει τη διασπορά του ιού και σύντομα θα έχουμε θεραπεία, πιθανόν και το πολυπόθητο εμβόλιο.

Tώρα βρισκόμαστε στις αρχές του φθινοπώρου και ξεχάσαμε τη λέξη ίαση. Αντίθετα, ανακοινώνονται εκατοντάδες κρούσματα καθημερινά εντός της χώρας και χιλιάδες σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Αυτή δε η δύσκολη κατάσταση πρέπει να αντιμετωπιστεί πλέον χωρίς τις «πολυτέλειες» των οριζοντίων επιδομάτων και των lockdown. Οι οικονομίες συρρικνώνονται και υπάρχουν κλάδοι που πλήττονται σφοδρά, ανάμεσά τους το εμφιαλωμένο κρασί στα στάδια της παραγωγής, της εμπορίας και της διάθεσης.

Οι λόγοι που, κατά τη προσωπική μου άποψη, η κατάσταση θα συνεχίσει να επιδεινώνεται είναι οι εξής:

- Ο κλάδος του ευρύτερου χώρου της εστίασης, έχει στοχοποιηθεί βάναυσα και τις περισσότερες φορές αδικαιολόγητα.

- Αντί οι αρχές να επικεντρωθούν στην αυστηρή τήρηση των μέτρων, τιμωρούν και τις συνεπείς επιχειρήσεις με εξοντωτικούς περιορισμούς και, κατά τόπους, και στο ωράριο λειτουργίας.

- Όσο ο κόσμος περιορίζεται στο σπίτι, οι φαρμακευτικές εταιρείες θα παρουσιάζουν κέρδη από τις πωλήσεις σκευασμάτων με κατασταλτικές, αγχολυτικές και υπνωτικές ιδιότητες και εκατομμύρια φιάλες κρασί θα παραμένουν αδιάθετες. Ο άνθρωπος είναι «φύσει κοινωνικό ον», μην το ξεχνάμε.

- Η βιομηχανία των ταξιδιών παγκοσμίως, έχει καταρρεύσει και δεν προβλέπεται να επιστρέψουμε σε φυσιολογικούς ρυθμούς πριν το 2023. Μπορεί ο τουρισμός στην Ελλάδα να εικάζουμε και να ελπίζουμε ότι το επόμενο έτος θα πάει καλύτερα έναντι της απογοητευτικής χρονιάς που διανύουμε, όμως τα οικονομικά των εισερχομένων τουριστών έχουν περιοριστεί (βάσει του ΑΕΠ των κρατών από τα οποία προέρχονται) και τα χρήματα που θα ξοδέψουν θα είναι περιορισμένα. Ο κόφτης στο πορτοφόλι τους αφορά αναμφισβήτητα το τι και πόσο θα πιούν και, δυστυχώς, με το κατρούτσο όλοι βολεύονται ―πελάτες και επιχειρηματίες.

Τις ώρες που γράφω αυτές τις γραμμές βρισκόμαστε σε αναμονή νέων μέτρων σε γεωγραφικά διαμερίσματα της Αττικής ή και σε όλο το νομό. Ανάμεσα στα πολλά σενάρια που γράφονται στα ειδησεογραφικά δίκτυα υπάρχει και αυτό που αφορά περαιτέρω περιορισμό του ωραρίου λειτουργίας των επιχειρήσεων εστίασης και ψυχαγωγίας, είτε εντός των μέτρων αυτών, είτε εντός μελλοντικών.

Είναι σαφές πως η επιστημονική ομάδα που βασικά διευθύνει την antiCovid-19 καμπάνια φοβάται τη χαλάρωση που προσφέρει η κατανάλωση οινοπνεύματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Προς επιβεβαίωση αυτού θυμίζω ότι όταν άνοιξαν οι οργανωμένες παραλίες υπήρξε καθολική απαγόρευση πώλησης αλκοολούχων ποτών από τα κυλικεία τους.

Να δείξουμε ακόμα μια φορά εμπιστοσύνη στην πολιτεία ότι θα αντιμετωπίσει σωστά και ψύχραιμα την πανδημία. Μήπως, όμως, ήρθε η ώρα να αναθεωρήσει μια για πάντα την πώληση οινοπνευματωδών ποτών από τα περίπτερα; Στα περισσότερα κράτη η πώλησή τους απαιτεί ειδική άδεια με αυστηρούς κανόνες και περιορισμούς. Γιατί στην Ελλάδα, σε κάθε γωνιά και χωρίς κανένα πραγματικό έλεγχο, να πωλούνται μπίρες, κρασιά, RTD και σκληρά ποτά;