Avαζήτηση για: wine bar

του Ντίνου Στεργίδη

Λέμε «wine bar» και όχι «οινοπωλείο» ή «οινομαγειρείο». Από μόνο του αυτό λέει πολλά. Κι όμως, η παράδοση υπάρχει· αρκεί να βρεθεί η σύγχρονη έκφρασή της. Η μετεξέλιξή της, θα έλεγαν οι διανοούμενοι. Μεγάλη συζήτηση, τραβά κρασί!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

στη Βένια Ρούφα

«Στο wine bar η ατμόσφαιρα είναι πιο χαλαρή … κυρίαρχο ρόλο παίζει το κρασί … η λίστα σε ποτήρι. Μέρος του κοινού των wine bars μπορεί να μην είναι οινόφιλοι. Μπορεί να είναι απλοί καταναλωτές που τους αρέσει η ατμόσφαιρα του μαγαζιού».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

στη Βένια Ρούφα

«… στην Αθήνα υπάρχουν πια ελάχιστα wine bar … όλο και πιο πολλά εγκαταλείπουν τον αρχικό σχεδιασμό τους και μετακινούνται προς wine bistrot ή wine restaurant ... δεν έχουμε κάνει καμία απόκλιση από την έννοια του wine bar».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

στη Βένια Ρούφα

« Τα wine bar είναι κάτι που ήρθε για να μείνει στην ελληνική και κυρίως στην αθηναϊκή σκηνή. Έχουμε wine bar με υψηλή ποιότητα αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να συγκριθούμε με χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιταλία».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

στη Βένια Ρούφα

«Ο όρος “wine restaurant” εκτιμώ πως είναι άστοχος … ένα εστιατόριο επιβάλλεται να έχει πλούσια και ενημερωμένη λίστα κρασιών ... Το Heteroclito στήθηκε εξαρχής στο πρότυπο ενός παριζιάνικου bar à vin».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

στον Ντίνο Στεργίδη

Οινοχοΐα και οινοχόοι υπό τις συνέπειες της πανδημίας και όχι μόνο, μέσα από το βλέμμα του Ανδρέα Ματθίδη, Προέδρου της ΠΕΝΟ, ο οποίος σχολιάζει την εσοδεία του 2019, το θέμα «εσοδεία» εν γένει, αλλά και το ελληνικό κρασί σήμερα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Όαση μοιάζει κάθε επιχειρηματική προσπάθεια εν μέσω πανδημίας. βάζει δε ένα λιθαράκι αισιοδοξίας στη ματιά στο αύριο. Κάτι τέτοιο είναι και η μεταστέγαση ενός από τα πρώτα wine bar, αυτά που θεμελίωσαν την τάση τους που καλά κρατεί, του Fabrica de Vino. 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

του Αργύρη Καλλιανιώτη

Η επανεκκίνηση της εστίασης μετά την καραντίνα επιφυλάσσει διάφορες εκπλήξεις, με το κρασί, ευτυχώς, να δίνει μάλλον καλά σημάδια.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ