ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Ανοιχτόχρωμα ροζέ 2019: Η επιβράβευση της υπομονής

  21/09/2020

του Σίμου Γεωργόπουλου

 

Τα ανοιχτόχρωμα ροζέ αποτελούν την πιο καυτή οινική τάση παγκοσμίως. Η φαινομενικά ντελικάτη φορεσιά τους κρύβει συχνά ένα λύκο με σχεδόν ανύπαρκτα αρώματα, αυστηρότητα και επιθετική οξύτητα. Στοιχεία κοινά για κρασιά σύντομης εκχύλισης, που ενισχύονται από τη δύναμη μιας καλής χρονιάς.

Μία τέτοια περίπτωση αποτελούν τα ανοιχτόχρωμα ροζέ του 2019. Η απαίτηση για παραμονή στη φιάλη είναι επιβεβλημένη για τους περισσότερους από τους αξιόλογους  εκπροσώπους της κατηγορίας, επτά εκ των οποίων βρέθηκαν το προηγούμενο διάστημα στο ποτήρι μου. Μου επέτρεψαν δε, να διαπιστώσω την ευεργετική επίδραση σχεδόν ενός χρόνου στη φιάλη, διάστημα το οποίο τους δώρισε μερικούς πόντους εξωστρέφειας.

 

SimosRose_II.jpg

 

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα αποζημίωναν περαιτέρω υπομονή από τη μεριά των οινόφιλων, όπως αποδεικνύει περίτρανα το Κτήμα Στροφιλιά Οδίτης 2019. Το ιστορικό οινοποιείο έχει απογειωθεί υπό την οινοποιητική μπαγκέτα του Γιάννη Λίγκα και η καινούργια ετικέτα του ―100% αγιωργίτικο― είναι από τα highlight της συλλογής του. Ντροπαλό ακόμα στα αρώματα φραγκοστάφυλου και λεμονανθών, αλλά και ιδιαίτερα αυστηρό, συνδυάζει ελαφράδα με μπόλικο μάκρος, σε ένα πιπεράτο σύνολο που αποζητά ψάρια, προσούτο και αλμυρά τυριά.

Τόσο διαφορετικό αλλά και τόσο όμοιο, το Domaine Costa Lazaridi Merlot Rosé 2019, ένα single vineyard κρασί από 25χρονα (και βάλε) κλήματα του ιδιόκτητου αμπελώνα στη Δράμα. Πολύ πιο πλούσιο σε όγκο και γεμάτο, με μνήμες ροδάκινου και πετροκέρασου, αυτό το ύψιστης φινέτσας κρασί, φαίνεται εκ πρώτης να ανήκει σε άλλο… κλώνο. Ωστόσο και εδώ η αυστηρότητα και το μάκρος χαρακτηρίζουν το στόμα, που πατά πάνω σε τόνους οξύτητας, σε ένα σύνολο ιδανικό για πιάτα με… Michelin-άτο pedigree.

Πολύ λιγότερο γνωστή η πρόταση που κάνει το Κτήμα Γκούμα από τη Ζάκυνθο. Ο Ζέφυρος 2019 προέρχεται αποκλειστικά από τη σχετικά σπάνια ποικιλία αυγουστιάτης και μοσχοβολά φρεσκοκομμένο άχυρο και ποτ-πουρί φρούτων και λουλουδιών. Με μόλις 12,5% αλκοόλ διαθέτει μέτριο όγκο και όξινη αγριάδα, στοιχεία που θα το φέρουν με αξιώσεις σε τραπέζια ζυμαρικών με φρέσκια ντομάτα, πίτσας ή κοκκινιστού κοτόπουλου.

Το Κτήμα Βογιατζή Ροζέ 2019, με φορεσιά σκούρας τριανταφυλλιάς, είναι η πλέον σκουρόχρωμη πρόταση της δοκιμής. Η φράση «αυτό που βλέπεις είναι αυτό που παίρνεις» θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί αντί γευσιγνωστικών σχολίων. Αφού το χαρμάνι ξινόμαυρου – τσαπουρνάκου προσδίδει αρώματα κόκκινου μήλου και ρόδων, πλούσιο όγκο και όξινη δομή, που ενισχύεται από μια καλή δόση τανινών στο τελείωμα. Ως εκ τούτου, το κρασί από τον πανέμορφο αμπελώνα της λίμνης Πολυφύτου προτιμά λιπαρές τροφές, όπως ένα ψητό κοτόπουλο με πετσούλα ή ένα πιάτο με τρυφερά παϊδάκια.

Η πρώτη ποικιλία από αυτές που μόλις αναφέρθηκαν στο προηγούμενο κρασί αναλαμβάνει σόλο ρόλο στο επίσης πρώτο ροζέ του Βαγγέλη Γεροβασιλείου. Ο προικισμένος οινοποιός καταφέρνει να γυαλίσει με το μοναδικό τρόπο του και το Κτήμα Γεροβασιλείου Ξινόμαυρο Ροζέ 2019 και έτσι αυτό «αστράφτει» λουλούδια, καραμέλα βουτύρου και ποτ-πουρί. Ακόμα πιο εντυπωσιακό το στόμα, χρησιμοποιεί μια ιδέα γλυκύτητας για να ισορροπήσει την οξύτητα σε ένα σύνολο με ωραίο όγκο, εξαιρετική διάρκεια και σπαρταριστή επίγευση.

Πολλοί θεωρούν ―και όχι άδικα― ότι τα ανοιχτόχρωμα ροζέ είναι πολύ άτονα και άχαρα στα αρώματα. Όμως κρασιά σαν το Κοράλλι 2019 από το Κτήμα Σταυρόπουλου, είναι εδώ για να αποτελέσουν εκρηκτικές εξαιρέσεις στον κανόνα. Σίγουρα το καλύτερο ροζέ στην ιστορία του οινοποιείου της Ηλείας, εκμεταλλεύεται την ποιότητα της εσοδείας και το δυναμικό της ποικιλίας μοσχοφίλερο για να πυροδοτήσει (αφού προσθέσει μια στάλα μερλό) μια βόμβα λουκουμιού. Γεμίζει, έτσι, το μυαλό με ολοζώντανα, γλυκόξινα θραύσματα, κάνοντας τους οπαδούς των πολύ αρωματικών κρασιών να παραμιλούν, μη θέλοντας στο πλάι του τίποτα άλλο!

Τέλος, το Peplo 2019 από το Κτήμα Σκούρα, χρησιμοποιεί μέρος της εξωστρέφειας του προηγούμενου κρασιού και της φίνας αυστηρότητας των δύο πρώτων και συνθέτει ένα πολύπλοκο σύνολο. Άλλωστε, πολύπλοκος είναι και ο τρόπος παραγωγής του, με αγιωργίτικο, σιρά και μοσχοφίλερο να οινοποιούνται σε βαρέλι, δεξαμενή και αμφορέα αντίστοιχα! To τριαντάφυλλο, τα μπαχάρια και το τζίντζερ θέτουν τους αρωματικούς τόνους, ενώ ο ελαφρύς όγκος, μαζί με το πιπεράτο τελείωμα συντάσσουν τους αντίστοιχους γευστικούς, σε μια σύνθεση που θα λατρέψει τις γαρίδες και τα λαχανικά σε τηγάνι wok.