ΔΟΚΙΜΑΣΑ

Τρία σπουδαία κρασιά της Οινοποιίας Χατζηδάκη

  01/09/2020

του Ντίνου Στεργίδη

 

Ομολογώ πως δεν περίμενα ποτέ να περιγράψω την οξύτητα ενός κρασιού ως «παχιά», να όμως που συμβαίνει και αυτό χάρη στη Σαντορίνη «Familia» 2019 της Οινοποιίας Χατζηδάκη. Πώς θα ’θελα να έβλεπα την αντίδραση του Χαρίδημου σε αυτό το νεολογισμό! Τον βλέπω να κουνά το κεφάλι του με εκείνο το αλά Μόνα Λίζα αινιγματικό χαμόγελο…

Όταν έφυγε ο Χαρίδημος, είναι αλήθεια πως όλοι αναρωτήθηκαν πώς θα μπορούσε να συνεχίσει το sui generis αυτό οινοποιείο στο δρόμο που χάραξε ο εκκεντρικός δημιουργός του. Ο Χαρίδημος λειτουργούσε σε ένα μεγάλο βαθμό ενστικτωδώς, χωρίς πρόγραμμα (τουλάχιστον, όπως το εννοούν οι καρτεσιανά σκεπτόμενοι επιχειρηματίες), σε τελική ανάλυση σαν καλλιτέχνης. Όταν παρουσίαζε ένα καινούργιο κρασί ήταν ακριβώς όπως ένας καλλιτέχνης σε μία γκαλερί (γι’ αυτό και τον εκμεταλλεύτηκαν διάφοροι «γκαλερίστες»).

Ποια θα ήταν η συνέχεια μετά τον πρόωρο θάνατό του;

 

Familia.jpg

Ε, λοιπόν, η συνέχεια είναι εξίσου καταπληκτική! Το Familia 2019, που υποτίθεται είναι μια entry-level Σαντορίνη της οινοποιίας, είναι ένα συγκλονιστικό κρασί, στο οποίο δεν θα δίσταζα να βάλω βαθμό 95 στα 100. 

Η ελαφριά θολούρα του κρύβει ένα πανέμορφο χρυσαφί χρώμα, οι πρώτες μυρωδιές θυμίζουν ―χωρίς πλάκα― φάβα Σαντορίνης, για να ακολουθήσει μία συστοιχία αρωμάτων που καλύπτουν λίγο-πολύ τα πάντα.

Στόμα ορυκτώδες και γεμάτο, σαν να μασουλάς μεγάλες κροκάλες, σίγουρα γήινο και οινώδες, με ένα απρόσμενο τελείωμα γεμάτο ιώδιο θάλασσας.

Ο ορισμός του ακραιφνούς οίνου ―όποιος δεν παλαιώσει το κρασί αυτό διαπράττει έγκλημα. 

 

Santorini-Cuvee15-600x600.jpg

Λογικά το Cuvée 15, επίσης του 2019, όντας και πιο ακριβό από το Familia, θα έπρεπε να είναι ακόμα πιο ιδιόμορφο. Κι όμως.

Βασικά πρόκειται για μία πραγματεία για τη «Σαντορίνη» ως ονομασία προέλευσης. Πιο τυπική Σαντορίνη δύσκολα θα βρεις.

Από το λαμπερό κίτρινο χρώμα της, μέχρι την κοφτερή οξύτητα στο στόμα και τα λεμόνια, τις πευκοβελόνες και το τσάι στη μύτη, το κρασί αυτό φωνάζει «Σαντορίνη» και εύκολα κερδίζει ένα 93/100.

Στα επιπλέον: εξαιρετικά μυελώδης γεύση που μετριάζει άψογα την οξύτητα.

 

skytalihadjidaki.jpg

Και ερχόμαστε στη Σκυτάλη 2017. Ένα κρασί που ντρέπομαι να ομολογήσω πως όταν δοκίμασα για πρώτη φορά στο Οινόραμα του ’18, δεν με εντυπωσίασε. Κούνια που με κούναγε!

Στο βιβλίο του Στυλοβάτες της Γης, ο συγγραφέας Ken Follet περιγράφει πώς έχτιζαν τους καθεδρικούς ναούς τον Μεσαίωνα. Αυτή η εικόνα μου ήρθε αυθόρμητα στο νου δοκιμάζοντας το συγκλονιστικό αυτό κρασί, που φέρει την υπογραφή των τριών παιδιών του Χαρίδημου και της Κωνσταντίνας: Στέλλας, Αντώνη και Αριάδνης.

Πολύπλοκο, γήινο, ζωώδες. Ογκώδες αλλά και αιθέριο, σαν μία Notre Dame χτισμένη για να δοξάσει την Παναγία.

Η Σκυτάλη ήταν, τελικά, ο καλύτερος φόρος τιμής στο σπουδαίο αυτό οινοποιό, τον Χαρίδημο Χατζηδάκη, ένα κρασί που αγγίζει το τέλειο.