ΚΡΑΣΙΑ

Η εσοδεία 2019 δείχνει το μεγαλείο της και στα… σκούρα

  03/08/2020

του Σίμου Γεωργόπουλου

 

Πολλές φορές είναι εύκολο ένα σκουρόχρωμο ροζέ να απολέσει τη φρεσκάδα και τη γευστική ισορροπία του, γέρνοντας υπερβολικά προς την πλευρά του ώριμου, του γλυκού, του στυφού ή του κουρασμένου. Εδώ είναι που μια εξαιρετική χρονιά ―όπως το 2019― καταφέρνει να κάνει θαύματα, με τα υγιή σταφύλια να διαθέτουν εξαιρετική ωριμότητα, βοηθώντας σε όμορφες γευστικές όσο και αρωματικές ισορροπίες. Τα επτά ροζέ που ακολουθούν το αποδεικνύουν με τον πλέον περίτρανο τρόπο, εξασφαλίζοντας παράλληλα αρμονίες με όλο σχεδόν το γευστικό φάσμα της εγχώριας και διεθνούς γαστρονομίας.

 

RoseSimos_I.jpg

 

 

Μην νομίζετε ότι η φράση «με όλο σχεδόν» έχει χρησιμοποιηθεί για να αποκλείσει τα ψαρικά, ειδικά όταν υπάρχουν ροζέ σαν τον Αυγουστιάτη 2019 από το Κτήμα Μπριντζίκη. Αυτό το ροζέ από την Ηλεία πατάει πάνω στην υπέροχη οξύτητα του σπάνιου αυγουστιάτη, προσφέροντας πεντακάθαρο άρωμα πετροκέρασου και καρπουζιού, γευστική ζωηράδα και μέτριο σώμα. Θέτει έτσι εαυτόν στην υπηρεσία λιπαρών ψαριών (όπως ο σολομός και ο ροφός) αλλά και οστρακόδερμων, μαγειρεμένων με ζυμαρικά ή σε σαγανάκι.

Εξίσου ικανό για τη συνοδεία ψαριών αποδεικνύεται και το Μοσχόμαυρο 2019 της Οινοποιίας Πάντου, ακόμα και αν αυτά περιλαμβάνουν στην παρέα τον τόνο. Γιατί αν αυτό το υπέροχο ροζέ από τα ορεινά της Φλώρινας (720μ.) δεν ήταν ροζέ, θα ήταν ένα ελαφρύ, άγουρο ερυθρό Pinot Noir! Μάλιστα, σε κατάλληλο ποτήρι για την ευγενέστερη των ποικιλιών είναι που το απόλαυσα, με το στόμα να γεμίζει με έντονη οξύτητα και εκρηκτικό flavor βιολέτας. Εξίσου… πινό νουάρ είναι όμως και η μύτη, με το πετροκέρασο, το φραγκοστάφυλο και την τσουκνίδα να σιγοντάρουν ηδονιστικά τα λουλούδια.

Από την άλλη πλευρά, οι φίλοι των πιο macho, τανικών ροζέ μπορούν να κοιτάξουν νοτιότερα και να υποκύψουν στον πειρασμό του Τemptation 2019 από την οικογένεια Tzivani. Το οινοποιείο της Θήβας βάζει στο μπουκάλι καμπερνέ σοβινιόν και αγιωργίτικο σε ένα σύνολο γεμάτο ανταύγειες κρεμμυδόφλουδας, μπουκέτο καρπουζιού, μήλου και άχυρου, αλλά και περίσσεια οξύτητας και τανινών, που εκλιπαρούν για κρεάτινο λιπάκι, μουσακά και ζυμαρικά με σάλτσες μπολονέζ.

Ακόμα πιο «σκούρα» είναι τα πράγματα στην περίπτωση του Χατζηδάκης Rosette 2019, ενός ροζέ από 100% Μανδηλαριά Σαντορίνης. Εδώ, ως συνέχεια της γεμάτης με ώριμη φράουλα μύτης, έρχεται ένα πληθωρικό, παντοδύναμο στόμα με τόνους αγριάδας που θα φέρουν σε αμηχανία ακόμα και ένα παχύ αρνάκι ή μια λιπαρή πανσέτα. Αν και το εν λόγω κρασί ποτέ δεν ήταν του γούστου μου, νομίζω ότι η εσοδεία του 2019 είναι η καλύτερη της ιστορίας του και ικανή να κάνει τον Χαρίδημο Χατζηδάκη να κοιτά (απ’ όπου κοιτά) και να χαμογελά με υπερηφάνεια…

Οι φίλοι της απόλυτης ευελιξίας, πάντως, ας μην διστάσουν να στραφούν προς τον Αμέθυστο Ροζέ 2019 από το Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη. Γιατί αυτή η χρονιά δεν θα φέρει απλώς στο ποτήρι το μάλλον πιο εμβληματικό ροζέ της χώρας, αλλά και μια κορυφαία (επίσης) χρονιά της ιστορίας του. Υιοθετώντας ένα πιο «λευκό» προφίλ, το γλυκόξινο δραμινό χαρμάνι καμπερνέ σοβινιόν και μερλό τοποθετείται ακριβώς στη μέση του γευστικού φάσματος, με το ρόδι και το πετροκέρασο να διατηρούν αυτό το αζιμούθιο και στη μύτη, καθιστώντας το απόλυτη λύση για πολύπλοκα τραπέζια.

Για το Alfega Rosé 2019, το Κτήμα Χατζημιχάλη έχει επιλέξει τον ιδιαίτερο συνδυασμό γκρενάς ρουζ, σιρά και μαλαγουζιά αλλά και τον προσφιλή του ημίξηρο χαρακτήρα. Αυτός όμως συνδυάζεται με ζουμερό φρούτο, ζωντάνια και εκφραστικό μπουκέτο μήλου, άχυρου, καρπουζιού και γλυκού κουταλιού καρπούζι. Έτσι το χουνκιάρ μπεγιεντί, με τον γλυκούτσικο πουρέ μελιτζάνας, ή ένα ιμάμ, που γλυκίζει περισσότερο από το κρεμμύδι, αλλά και ένα γιαουρτλού κεμπάμπ, ή άλλα πικάντικα, σκουρόχρωμα ινδικά πιάτα θα εξασφαλίσουν πλάι του τέλειες αρμονίες.

Το Αναστασία 2019 Μανωλεσάκη πάει το θέμα «αζύμωτα σάκχαρα» ακόμα πιο πέρα, φλερτάροντας με το ημίγλυκο. Ως εκ τούτου η δραμινή σύμπραξη καμπερνέ σοβινιόν και μοσχόμαυρο βγάζει στο προσκήνιο τον τριανταφυλλένιο χαρακτήρα του δεύτερου, χωρίς να αφαιρεί πόντους από την ικανότητα του κρασιού στα δύσκολα. Μάλιστα, σχεδόν τα καταφέρνει με ροκφόρ, οπότε φαντάζομαι ότι δεν θα δυσκολευτεί με μια Gorgonzola, γιατί όχι και με ένα φουά γκρα με κόκκινα φρούτα!